Gawe Omah
Kabeh tamu meneng nanging, pikirane mubal ing awang-awang. Ora ana sing ngerti apa sing padha dipikirake kajaba dhiri pribadhine dhewe-dhewe.
Kabeh tamu meneng nanging, pikirane mubal ing awang-awang. Ora ana sing ngerti apa sing padha dipikirake kajaba dhiri pribadhine dhewe-dhewe.
Espos.id/ Roch Ediyanto
Yen Kamituwa Yaiman duwe wenang nganti semono, sampeyan wis bisa mbadhe, ing buku sektine, sapa kang mapan ing dhaptar ndhuwur dhewe. Patang eblek blabag kayu nangka diregani padha karo nyawane manungsa.
Wengi nuju wayahe mulih menyang Semarang, den trima yen kayane nalare nyata durung sumulur nadyan putrine wis remaja. Nyatane pocapan kang marai seseg ing dina wiwitan dheweke sowan, kajawab dene pesangon lan hp kang marai Kawistara sumeh sak dawane waktu.
Yen mung pengin ketemu aku, ningapa kudu nunggu pitung taun suwene? Kamangka kapan wae kepengin ketemu, aku siyap, Mbar. Ngertiya, atiku ora tau ning endi-endi.
Iki dudu ngimpi. Iki pancen kasunyatan sing kudu dak adhepi, sanajan pait rasane.
Mlebu latar daleme Mbah Carik, wis ana bocah-bocah cilik sing nyekel buku. Ana sing cekikikan dhewe, ana sing nggambar, ana sing nata bukune kancane, ana sing rebutan.
Jenenge wong lanang angger ngerti randha anyaran kok ora bisa jenjem nunggoni anak bojo. Mulih apa njaluk dak krawu ampas?
Wengi kuwi eneng kedadeyan ora nalar. Bocah-bocah padha keweden amarga pocongan ing sarean. Omahe Mbak Kanthi kang paling cerak banjur dadi jujugan golek pitulungan.
Wah, dhukun ampuh, eh! tukang ngelih udan ampuh, batinku. Aku lan Wiro Bengah pancen kudu endha saka parapan sirik nalika ngarani pawang hujan utawa pawang udan.
Halalbihalal dibarengake karo acara reuni warga kanthi irah-irahan Reuni Nyawiji Idulfitri Mbangun Toleransi lan Paseduluran Salawase.
Simbah wus lunga, cahyaning katon sumunar, resik kaya ra kuwat rasaning ati nyawang lakon iki.
Lumantar tumpeng Paskah, umat Kristiani dipunsuwun nggadhahi manah ingkang tinarbuka lan nampi Gusti ingkang langkung paring keslametan.
“Aku diparingi anak kembar telu?” aku dadi kaya wong bingung antarane bungah lan gumun.
Seminggu iki aku ajar gawe sambel jenggot nanging dilirik wae ora.
Banyu abang sing mlebu sawahe lan kabeh sawah ing desane gawe kasile panen kurang maremake. Embuh kepriye mula bukane dene banyu kalen malih dadi abang.
Cengkaruk sing rupane soklat utawa diarani teyengen mesthi dadi rebutan.
Aku gumun karo sopir iki. Pawakane lencir kuning. Nalika mbukak maskere sing ngalangi panyawangku, aku ndomblong, mlongo. Wanita iki kaya Kinan sing ana ing sinetron Layangan Putus.
Nalika ana kadadeyan pelecehan seksual utawa kadurjanan liyane aku amung bisa meneng, ora bisa nyuwara, lan ora bisa tumindak akeh amarga aku ora duwe kuwasa.
Layang neng amplop putih sing wis katon kluwes uga reget iku, diakoni Mbah Parmi saka Pak Camat.
Bu Guru ngaturake sugeng Natal marang Pak RT. Saliyane iku, Bu Guru duwe panemu mujudake dhusun toleransi.
Akeh tangga padha ngira yen Siti keduwung dipek bojo Kaspan sing wekasane malah ditinggal minggat. Saben dleming Siti kerep nyebut jenenge Kamid.
Muga-muga Siti ora wani macem-macem marang Kaspan, senajan bojone kuwi mulih karo wong wadon liya.
Saben wayah turu lan kapang simbahe, Rani uga gage-gage njupuk jarik iku banjur digegem nalika turu.
Simar wis mantep karo pilihan sing ana ing njero atine. Dheweke pingin banget njaluk ngapura lan ngajak balen. Simar saguh nglakoni apa wae sing dijaluk Asri.
Ora kudu ngenteni dikongkon Bu Lik, aku wis nandangi kuwajibanku. Ngajak priksa, dolan lan gawe seneng atine Dhik Manggis.
Anane pambangunan sing jarene kanggo reja-rejane warga kuwi ngapusi, kuwi mung akal-akalan supaya warga gelem nampa madege gedhung kuwi.
Lha apa ya ora saru lan isin umpama wis prawan utawa jaka, cawik kok isih dicawiki, adus diadusi, cawet utawa sempak isih dikumbah dening ibuke?
Kabeh warga Desa Sumber Makmur mligine sing yuswa sepuh wis apal kahanan kaya ngene iki, pendhak ngadhepi pilkades mesti ana ontran-ontran.
Turune sakkamar nanging ora sakamben. Mangkono wae Faris wis seneng banget, katon saka praupane kang tansah mesem sumringah.
Nalika geni kang ngobong alas mundhak gedhe, nganti wus meh mrambat teka ing susuhe manuk, banjur manuk wadon mau sambat nggrantes marang anak-anake.
Wong loro banjur golek dalan mlaku mlebu wana, sing miturut wong loro wis meh cerak desane. Dhuwit asil dodolane sing akeh ing tas dadi ora ana ajine. Nganti sedina wutuh wong loro kuwi mau durung nemu dalan.
Sruwing-sruwing aku kok krungu swara sing ora menake kuping, jare antarane aku lan bakul sayur saka Tawangmangu ana hubungan istimewa.
Gemrudug, tikus-tikus mau terus mlaku kanthi rancak, krosag..krosag….krosag
Dheweke duwe pirasat ora apik, dheweke sumelang menawa kandhane Erwin iku dadi ukara pamit salawase.
Wiwit ketemu ing Jogja wulan sadurune, nganti seprene tetep ora ana pirembugan maneh. Citra wis mantep, manawa Argo nggekengi panemune, dheweke trima mundur.
Endah bungahe dhadhane Pak Zuhri. Wiwit saiki dheweke ora bakal krasa sepi maneh. Kawit garwane seda, terus sapine didol, Pak Zuhri kaya wong linglung saking bingung ora duweni kagiyatan lan panglipuran.
Tato iku padha karo preman, rusak, laku ma lima, murang tata, lan kabeh cap kang ndumuk pakarti ala.
Aku mung bisa plenggongan. Yagene Kang Pardi ora gelem nampani? Kamangka dhuwit mau sanajan ora sepiroa ning mesthi piguna banget.
Semana uga dhokter Budi wektu iku kelegan bisa ketemu maneh karo Ratri sing saben dinane marakake dhokter Budi ora konsentrasi nyambut gawe amarga kelingan Ratri terus.
Ora ngira yen jangan becek wingi pepinginan bapak sing pungkasan. Pepinginan sing durung kaleksanan.
Sing ora jangkep kuwi apane, Ra? Sliramu ayu kaya widadari! Ing kampus wae, pira cah lanang sing nguber-uber sliramu.
nalika semana aku dhewe ya rada gumun sakatase Sumi iku prawan desa tur ya ora pati ayu rupane kok oleh pacangan wong lanang gedhe dhuwur bagus tur ngakune pegawe bank.
Wingi sadurunge gropyokan, Mbah Sastra kandha karo aku yen dheweke krasa ora penak. Kaya-kaya ana bab elek sing bakal kedadeyan.
Mengko dhisik, dak waspadakake kok kaos iki ora beres ya. Jebul nggon kelek wis suwek. Kaos kuwi dak selehake. Aku nemu dhastere Ibu. Jebul kahanane meh padha. Jaitan perangan ngisor wis padha dhedhel dhuwel.
Awake isih katon weweg, najan umure seket punjul, marga biyen nalika dadi randha umur 30, nglakoni dadi sobrah udakara 21 taun.
Bisa-bisane isu Sakinah arep rabi nyebar ing Dhusun Mulyatani, kamangka omahe Pak Krama didandani kuwi ora merga dheweke arep mantu anake.
Berita kang sumebar ana ing grup-grup media kontak, Desa Kambangsari wetane Banjarejo uga ana kang kemalingan. Malah sing dijupuk dudu dhuwit, nanging gabah limang kandhi. Anehe, saben-saben kedadeyan ana bae sing rumangsa weruh menawa malinge nganggo masker.
Silahkan mendaftar untuk mengakses dan membaca Koran Solopos Edisi 21-11-2026
Espos Plus adalah platform berita premium baru yang memberi Anda keunggulan menyeluruh untuk terus menjadi yang terdepan dalam berita Indonesia. Untuk mengakses konten eksklusif kami, Anda harus berlangganan.